Portal Duszpasterstwa Powołań OO. Bernardynów
Licznik
Do dni skupienia

w klasztorze w Leżajsku
Ankieta
Jakie odkrywasz (bądź już realizujesz) swoje życiowe powołanie?

W małżeństwie/rodzinie

W życiu zakonnym

w życiu zakonnym i kapłańskim

w życiu kapłańskim

W stanie wolnym

Jeszcze nie wiem

Jak odczytać powołanie?
1. Boży plan wobec każdego człowieka

Powołanie jest darmowym darem Boga dla człowieka. Wychodząc z tego założenia, każdy człowiek, który chce jak najlepiej na nie odpowiedzieć, stawia sobie pytania sens i cel swojego życia. Pyta, jakie plany ma wobec niego Bóg, jakie powołanie życiowe ma realizować, czy ma to być małżeństwo i rodzina, życie zakonne, kapłaństwo czy też stan wolny. Jedno jest pewne: Bóg człowieka do niczego nie zmusza. Stwórca jedynie wskazuje najbardziej optymalne, najlepsze rozwiązanie dla człowieka. Ma wobec niego wspaniały plan. Jeżeli człowiek zgodzi się go realizować, osiągnie wewnętrzny pokój. Przykładem takiego wyboru Bożej propozycji i zrealizowania jej w sposób doskonały, jest dla nas Maryja.
Przeczytaj poniższy fragment Ewangelii i zastanów się, jak Pan Bóg wybrał Maryję na Matkę Syna Bożego i w jaki sposób zareagowała Ona na Bożą propozycję.
„W szóstym miesiącu posłał Bóg anioła Gabriela do miasta w Galilei, zwanego Nazaret, do Dziewicy poślubionej mężowi, imieniem Józef, z rodu Dawida; a Dziewicy było na imię Maryja. Anioł wszedł do Niej i rzekł: Bądź pozdrowiona, pełna łaski, Pan z Tobą, błogosławiona jesteś między niewiastami.
Ona zmieszała się na te słowa i rozważała, co miałoby znaczyć to pozdrowienie. Lecz anioł rzekł do Niej: Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. Będzie On wielki i będzie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da Mu tron Jego praojca, Dawida. Będzie panował nad domem Jakuba na wieki, a Jego panowaniu nie będzie końca.
Na to Maryja rzekła do anioła: Jakże się to stanie, skoro nie znam męża?
Anioł Jej odpowiedział: Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego osłoni Cię. Dlatego też Święte, które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym. A oto również krewna Twoja, Elżbieta, poczęła w swej starości syna i jest już w szóstym miesiącu ta, która uchodzi za niepłodną. Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego.
Na to rzekła Maryja: Oto Ja służebnica Pańska, niech Mi się stanie według twego słowa! Wtedy odszedł od Niej anioł”
(Łk 1, 26-38).

W wydarzeniu powołania Maryi można odkryć znamienny schemat i elementy wspólne każdemu powołaniu:
  • Bóg powołuje człowieka, oznajmia mu swój plan wobec niego;
  • Powołany wyraża wątpliwości;
  • Bóg rozprasza te wątpliwości, udzielając odpowiednich wyjaśnień;
  • Na potwierdzenie wyjaśnień Bóg daje znak.

Powiedzmy sobie szczerze, każdy człowiek chciałby otrzymać od Boga powołanie wyrażone w tak jasny i niepozostawiający wątpliwości sposób. Wydaje się, że dziś Bóg nie powołuje w sposób tak bezpośredni i namacalny. Czy na pewno? To prawda, może nie wysyła do powołanego anioła Gabriela, nie daje jak Maryi takiego znaku, który nie pozostawiałby wątpliwości. Ale przecież i Maryja w chwili Zwiastowania mogła się zawahać, powiedzieć, że się zastanowi, że da odpowiedź później. Stało się jednak inaczej: na słowa archanioła zareagowała natychmiast i odpowiedziała twierdząco: „Oto Ja służebnica Pańska, niech Mi się stanie według twego słowa!” (Łk 1, 38).
Każdy człowiek jest istotą niepowtarzalną, ma swoją osobistą drogę życia. Także powołanie, które otrzymał od Boga jest niepowtarzalne. Dlatego nie może oczekiwać, że Pan Bóg powoła go tak samo, jak Maryję i wskaże wyraźnie, co ma robić w życiu. Człowiek z jednej strony powinien prosić Boga o światło, a z drugiej ma sam poszukiwać, odkrywać, pytać…

1. Osobista droga powołanego

Jeśli jesteś człowiekiem stającym wobec życiowego dylematu, pytającym: „jakie jest moje życiowe powołanie, jaki jest sens i cel mojego życia”; Jeśli pragniesz rozpoznać swoje powołanie, miejsce w życiu, znaleźć Boży plan, postaraj się najpierw rozpoznać Boga, znaleźć Go, spotkać się z Nim. Nie uciekaj przed Jego głosem, wzrokiem. Otwórz się całkowicie na Jego Ducha i proś Go tak jak umiesz swoimi słowami, sercem, myślą. Stań w prostocie swego ducha i uświadom sobie obecność Tego, który jest Panem wszelkiego życia, także Twojego. On jest Drogą, którą chcemy iść. On jest Prawdą, której szukamy. On jest Życiem, za którym tęsknimy. Módl się choćby tak, jak czynił to św. Franciszek z Asyżu, pytając Boga, o cel swojego życia:
    „Najwyższy, chwalebny Boże,
    rozjaśnij ciemności mego serca
    i daj mi, Panie,
    prawdziwą wiarę,
    niezachwianą nadzieję
    i doskonałą miłość,
    zrozumienie i poznanie,
    abym wypełnił Twoje święte
    i prawdziwe posłannictwo”.
Jednego bądź pewny: nie ma modlitw niewysłuchanych. Pytanie Maryi wobec archanioła Gabriela było swoistą modlitwą, prośbą, błaganiem… Została wysłuchana. Św. Franciszek po tej znamiennej modlitwie przed krzyżem w kościele św. Damiana w Asyżu, zrozumiał, co ma czynić. Zacznij i Ty w postawie wiary i ufności prosić, błagać. Zaufaj Bogu bezgranicznie. On ma wobec Ciebie najlepszy plan życia. Nie załamuj się swoimi upadkami, grzechami czy niewiernościami. One świadczą tylko o naszej ludzkiej nędzy. Niekiedy Pan je dopuszcza, abyśmy nie polegali na sobie, ale na mocy i łasce Bożej, codziennie zdobywanej życiem wiary, uczynkami, modlitwą, miłością bliźniego czy wiernością Bożym natchnieniom.
Do Chrystusa prowadzą różne drogi: życia małżeńskiego, bezżenności kapłańskiej (celibatu), rad ewangelicznych (czystości, ubóstwa i posłuszeństwa wg reguły jakiegoś zakonu czy instytutu), życie w samotności lub we wspólnocie. Życie zakonne mogą prowadzić również kapłani. Co więcej, każdy chrześcijanin ma żyć na co dzień Ewangelią – radosną Dobrą Nowiną o zbawieniu. Pan daje nam czyste pragnienia, podsuwa dobre myśli, natchnienia. On wskazuje najlepsze dla nas rozwiązania. Pozwól przemówić Bogu. On mówi w sercu, w ciszy, w Kościele, w słowie Pisma Świętego, w Eucharystii, przez drugiego człowieka, poprzez piękno przyrody. Niech to nie będzie monolog Boga, ale dialog z Tobą, pełen miłości Bożej i ludzkiej.
Szczególnym czasem modlitwy o rozeznanie Bożego powołania, są rekolekcje i dni skupienia. Zapraszamy Cię na nie! Jeśli jesteś zainteresowany doświadczeniem bliskości Boga, pogłębieniem swojej wiary, przybliżeniem wiedzy na temat życia zakonnego czy też bliższych wiadomości o osobie i duchowości św. Franciszka z Asyżu, zobacz gdzie i w jakich terminach odbywają się spotkania franciszkańskie.

2. Kryteria odkrywania powołania

Odkrywanie swojego życiowego powołania, wiąże się z rozeznaniem i podjęciem decyzji. Za Liebertem można powiedzieć, że człowiek raz wybrawszy, ciągle na nowo wybierać musi. Codziennie podejmujemy bardzo dużo mniejszych czy większych decyzji. Wybór drogi życiowej jest, powiedzmy sobie szczerze, wyborem na całe życie. Dlatego też decyzja winna być przemyślana, poparta modlitwą przed Bogiem i podjęta w całkowitej wolności, bez niczyjej presji. Krótko mówiąc – nikt i nic nie może naciskać na nas, abyśmy dokonali takiego, czy innego wyboru. Rozeznawanie powołania zakonnego czy kapłańskiego rozpoczyna się przed wstąpieniem do zakonu i trwa podczas pokonywania poszczególnych etapów formacji: postulat, nowicjat, studia, aż do złożenia profesji uroczystej (zobacz dział: formacja zakonna). Proces dojrzewania powołania jest włączony w rozwój danej osoby.

Pomocą w daniu świadomej i dojrzałej odpowiedzi mogą służyć:
  • ZNAKI pozwalające rozpoznać wolę Pana Boga,
  • KIEROWNICTWO DUCHOWE stałego spowiednika,
  • szczere rozmowy duchowe z osobami z DUSZPASTERSTWA POWOŁAŃ.


Oto główne kryteria określające zdatność kandydata do życia zakonnego, czy kapłańskiego:

a) pozytywne
(przymioty osoby, które świadczą o jej zdatności do podjęcia życia zakonnego, czy kapłańskiego):
  • motywacja religijna, ciche przekonanie, że taka jest wola Boża;
  • autentyczne życie chrześcijańskie;
  • cechy takie, jak: szczerość, umiejętność dochowania wierności danemu słowu, szacunek wobec innych, poczucie sprawiedliwości i dobra wspólnego, zdolność do przyjaźni;
  • dyspozycje fizyczne i psychologiczne, jak: zdrowie, równowaga emocjonalna, dojrzałość, umiłowanie pracy, umiejętność współpracy;
  • cechy natury intelektualnej, jak: zdolność słusznego osądu, świadomość potrzeby i wielkiej wartości życia w szczególnej służbie Bogu;
  • zdatność do podjęcia życia zakonnego (w przypadku kandydatów na kapłanów, co najmniej zdany egzamin dojrzałości i zdatność do podjęcia studiów filozoficzno-teologicznych, a w przypadku kandydatów na braci ukończona przynajmniej szkoła zawodowa)

b) negatywne
(niedobór wskazujący na brak odpowiednich predyspozycji do życia zakonnego czy kapłańskiego):
  • brak zdrowia (psychicznego lub fizycznego);
  • sytuacja rodzinna stojąca na przeszkodzie w podjęciu życia zakonnego czy kapłańskiego;
  • brak równowagi uczuciowej, bez której niemożliwe jest życie w celibacie;
  • niezdolność do osobistej integracji z ludźmi;
  • przeszkody natury prawnej.
Dobra myśl
Pragniemy oczyma duszy wpatrywać się w oczy miłosiernego Jezusa, aby w głębi Jego spojrzenia znaleźć oblicze własnego życia. (św. Jan Paweł II)
Logowanie
Nazwa użytkownika

Hasło



Nie masz jeszcze konta?
Zarejestruj się

Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło
Upload/Download
Shoutbox
Musisz zalogować się, aby móc dodać wiadomość.

27/06/2014 19:26
W dniu dzisiejszym maturzyści odebrali świadectwa dojrzałości, a dzieci i młodzież rozpoczęła upragniony czas wakacji. Życzymy Wam zasłużonego odpoczynku i miłych wakacji! Smile

19/06/2014 11:27
Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki - Chrystus zapewnia nas, że sam siebie nam ofiaruje, abyśmy mieli życie dzięki Niemu Smile

15/06/2014 10:03
Bóg zapłać za wspólną modlitwę podczas nocy czuwania w intencji powołań. Z darem modlitwy x. Robert Smile

30/05/2014 09:19
Dziewięć dni przed zesłaniem, prośmy Ducha Bożego, o Jego dary, moc i światło na każdy dzień! Smile

16/05/2014 10:48
Trwa Tydzień Modlitw Powołań do kapłaństwa i życia konsekrowanego (11-17.05.2014). Prosimy Was o dar modlitwy za nas - powołanych i za młodych stających przed wyborem drogi życiowej. Wink